دسته‌بندی‌ها

معنی سوره واقعه

va a2a_co fig = a2a_co fig || {}; a2a_co fig.o click = 1;

تاریخ انتشار: شنبه 29 تیر 1398 تعداد بازدید: 4194662 متن و ترجمه سوره واقعه + عکس و صوت در این پست متن و ترجمه سوره مبارکه واقعه از جزء 27 قرآن کریم را مشاهده می کنید.

سوره 56 قرآن کریم: المجادله تعداد آیه: 96 جزء : 27 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾ آن واقعه چون وقوع يابد (۱) لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾ [كه] در وقوع آن دروغى نيست (۲) خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿۳﴾ پست‏ كننده [و] بالابرنده است (۳) إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾ چون زمين با تكان [سختى] لرزانده شود (۴) وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾ و كوهها [جمله] ريزه ريزه شوند (۵) فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿۶﴾ و غبارى پراكنده گردند (۶) وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾ و شما سه دسته شويد (۷) فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۸﴾ ياران دست راست كدامند ياران دست راست (۸) وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾ و ياران چپ كدامند ياران چپ (۹) وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾ و سبقت‏گيرندگان مقدمند (۱۰) أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾ آنانند همان مقربان [خدا] (۱۱) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۱۲﴾ در باغستانهاى پر نعمت (۱۲) ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۳﴾ گروهى از پيشينيان (۱۳) وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿۱۴﴾ و اندكى از متاخران (۱۴) عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾ بر تختهايى جواهرنشان (۱۵) مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿۱۶﴾ كه روبروى هم بر آنها تكيه داده‏ اند (۱۶) يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾ بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مى‏ گردند (۱۷) بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿۱۸﴾ با جامها و آبريزها و پياله[ها]يى از باده ناب روان (۱۸) لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ﴿۱۹﴾ [كه] نه از آن دردسر گيرند و نه بى‏ خرد گردند (۱۹) وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿۲۰﴾ و ميوه از هر چه اختيار كنند (۲۰) وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾ و از گوشت پرنده هر چه بخواهند (۲۱) وَحُورٌ عِينٌ ﴿۲۲﴾ و حوران چشم‏درشت (۲۲) كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾ مثل لؤلؤ نهان ميان صدف (۲۳) جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾ [اينها] پاداشى است براى آنچه میکردند (۲۴) لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿۲۵﴾ در آنجا نه بيهوده‏ اى مى ‏شنوند و نه [سخنى] گناه‏ آلود (۲۵) إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾ سخنى جز سلام و درود نيست (۲۶) وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿۲۷﴾ و ياران راست‏ ياران راست كدامند (۲۷) فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿۲۸﴾ در [زير] درختان كنار بى‏ خار (۲۸) وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿۲۹﴾ و درختهاى موز كه ميوه‏ اش خوشه خوشه روى هم چيده است (۲۹) وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿۳۰﴾ و سايه‏ اى پايدار (۳۰) وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾ و آبى ريزان (۳۱) وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿۳۲﴾ و ميوه‏ اى فراوان (۳۲) لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾ نه بريده و نه ممنوع (۳۳) وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾ و همخوابگانى بالا بلند (۳۴) إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿۳۵﴾ ما آنان را پديد آورده‏ ايم پديد آوردنى (۳۵) فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾ و ايشان را دوشيزه گردانيده‏ ايم (۳۶) عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾ شوى دوست همسال (۳۷) لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۳۸﴾ براى ياران راست (۳۸) ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿۳۹﴾ كه گروهى از پيشينيانند (۳۹) وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿۴۰﴾ و گروهى از متاخران (۴۰) وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾ و ياران چپ كدامند ياران چپ (۴۱) فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿۴۲﴾ در [ميان] باد گرم و آب داغ (۴۲) وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾ و سايه‏ اى از دود تار (۴۳) لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿۴۴﴾ نه خنك و نه خوش (۴۴) إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿۴۵﴾ اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند (۴۵) وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ﴿۴۶﴾ و بر گناه بزرگ پافشارى میکردند (۴۶) وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾ و مى گفتند آيا چون مرديم و خاك واستخوان شديم واقعا [باز] زنده مى‏ گرديم (۴۷) أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾ يا پدران گذشته ما [نيز] (۴۸) قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿۴۹﴾ بگو در حقيقت اولين و آخرين (۴۹) لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿۵۰﴾ قطعا همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند (۵۰) ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾ آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز (۵۱) لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾ قطعا از درختى كه از زقوم است‏ خواهيد خورد (۵۲) فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾ و از آن شكمهايتان را خواهيد آكند (۵۳) فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿۵۴﴾ و روى آن از آب جوش مى ‏نوشيد (۵۴) فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿۵۵﴾ [مانند] نوشيدن اشتران تشنه (۵۵) هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿۵۶﴾ اين است پذيرايى آنان در روز جزا (۵۶) نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾ ماييم كه شما را آفريده‏ ايم پس چرا تصديق نمى ‏كنيد (۵۷) أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾ آيا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مى ‏ريزيد ديده‏ ايد (۵۸) أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾ آيا شما آن را خلق مى ‏كنيد يا ما آفريننده‏ ايم (۵۹) نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿۶۰﴾ ماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كرده‏ ايم و بر ما سبقت نتوانيد جست (۶۰) عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾ [و مى‏ توانيم] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت] آنچه نمیدانید پديدار گردانيم (۶۱) وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿۶۲﴾ و قطعا پديدار شدن نخستين خود را شناختيد پس چرا سر عبرت گرفتن نداريد (۶۲) أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾ آيا آنچه را كشت مى ‏كنيد ملاحظه كرده‏ ايد (۶۳) أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾ آيا شما آن را [بى‏يارى ما] زراعت مى ‏كنيد يا ماييم كه زراعت مى ‏كنيم (۶۴) لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾ اگر بخواهيم قطعا خاشاكش مى‏ گردانيم پس در افسوس [و تعجب] مى‏ افتيد (۶۵) إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾ [و مى‏ گوييد] واقعا ما زيان زده‏ ايم (۶۶) بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾ بلكه ما محروم شدگانيم (۶۷) أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾ آيا آبى را كه مى ‏نوشيد ديده‏ ايد (۶۸) أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿۶۹﴾ آيا شما آن را از [دل] ابر سپيد فرود آورده‏ ايد يا ما فرودآورنده‏ ايم (۶۹) لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۰﴾ اگر بخواهيم آن را تلخ مى‏ گردانيم پس چرا سپاس نمى داريد (۷۰) أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿۷۱﴾ آيا آن آتشى را كه برمى‏ افروزيد ملاحظه كرده‏ ايد (۷۱) أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿۷۲﴾ آيا شما [چوب] درخت آن را پديدار كرده‏ ايد يا ما پديدآورنده‏ ايم (۷۲) نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ ﴿۷۳﴾ ما آن را [مايه] عبرت و [وسيله] استفاده براى بيابانگردان قرار داده‏ ايم (۷۳) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۷۴﴾ پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى (۷۴) فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾ نه [چنين است كه مى ‏پنداريد] سوگند به جايگاه ‏هاى [ويژه و فواصل معين] ستارگان (۷۵) وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿۷۶﴾ اگر بدانيد آن سوگندى سخت بزرگ است (۷۶) إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿۷۷﴾ كه اين [پيام] قطعا قرآنى است ارجمند (۷۷) فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ﴿۷۸﴾ در كتابى نهفته (۷۸) لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾ كه جز پاك‏شدگان بر آن دست ندارند (۷۹) تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۰﴾ وحيى است از جانب پروردگار جهانيان (۸۰) أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾ آيا شما اين سخن را سبك [و سست] مى‏ گيريد (۸۱) وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾ و تنها نصيب خود را در تكذيب [آن] قرار مى‏ دهيد (۸۲) فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾ پس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مى ‏رسد (۸۳) وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿۸۴﴾ و در آن هنگام خود نظاره گريد (۸۴) وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾ و ما به آن [محتضر] از شما نزديكتريم ولى نمى ‏بينيد (۸۵) فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿۸۶﴾ پس چرا اگر شما بى‏جزا مى‏ مانيد [و حساب و كتابى در كار نيست] (۸۶) تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿۸۷﴾ اگر راست مى‏ گوييد [روح] را برنمى‏ گردانيد (۸۷) فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿۸۸﴾ و اما اگر [او] از مقربان باشد (۸۸) فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿۸۹﴾ [در] آسايش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود] (۸۹) وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۰﴾ و اما اگر از ياران راست باشد (۹۰) فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿۹۱﴾ از ياران راست بر تو سلام باد (۹۱) وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿۹۲﴾ و اما اگر از دروغزنان گمراه است (۹۲) فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ﴿۹۳﴾ پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد (۹۳) وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿۹۴﴾ و [فرجامش] درافتادن به جهنم است (۹۴) إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿۹۵﴾ اين است همان حقيقت راست [و] يقين (۹۵) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿۹۶﴾ پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى (۹۶)

سوره واقعه/متن و ترجمه

از دانشنامه‌ی اسلامی پرش به ناوبری پرش به جستجو درباره سوره واقعه (56) آیات سوره واقعه فهرست قرآن پخش و دانلود ترتیل سوره (پرهیزگار)   دانلود پی دی اف دانلود پاورپوینت سورة الواقعة (ترجمه حسین انصاریان) برای مشاهده ترجمه ها و تفسیرهای هر آیه روی آن کلیک کنید. 1 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ﴿١﴾ به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی هنگامی که واقعه [بسیار عظیم قیامت] واقع شود، (۱) 2 لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾ که در واقع شدنش دروغی [در کار] نیست، (۲) 3 خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿٣﴾ پست کننده [کافران] و رفعت دهنده [مؤمنان] است. (۳) 4 إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾ هنگامی که زمین به شدت لرزانده شود، (۴) 5 وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾ و کوه ها درهم کوبیده وریز ریز شوند. (۵) 6 فَكَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿٦﴾ در نتیجه غباری پراکنده گردد، (۶) 7 وَكُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿٧﴾ وشما سه گروه شوید: (۷) 8 فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾ سعادتمندان، چه بلند مرتبه اند سعادتمندان! (۸) 9 وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩﴾ و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان! (۹) 10 وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾ و پیشی گیرندگان [به اعمال نیک] که پیشی گیرندگان [به رحمت و آمرزش] اند، (۱۰) 11 أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ اینان مقربان اند، (۱۱) 12 فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿١٢﴾ در بهشت های پر نعمت اند. (۱۲) 13 ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾ گروهی بسیار از پیشینیان، (۱۳) 14 وَقَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿١٤﴾ و اندکی از پسینیان، (۱۴) 15 عَلَىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾ بر تخت هایی زربافت، (۱۵) 16 مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿١٦﴾ در حالی که روبروی یکدیگر بر آنها تکیه دارند. (۱۶) 17 يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾ نوجوانانی همیشه نو جوان همواره [برای خدمت] پیرامونشان می گردند، (۱۷) 18 بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿١٨﴾ با قدح ها و کوزه ها و جام هایی از باده ناب و پاک، (۱۸) 19 لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾ که از نوشیدنش نه سردرد گیرند، و نه مست و بی خرد شوند، (۱۹) 20 وَفَاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾ و میوه ها از هر نوعی که اختیار کنند، (۲۰) 21 وَلَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾ و گوشت پرنده از هر گونه ای که بخواهند، (۲۱) 22 وَحُورٌ عِينٌ ﴿٢٢﴾ و حوریانی چشم درشت، (۲۲) 23 كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿٢٣﴾ هم چون مروارید پنهان شده در صدف؛ (۲۳) 24 جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾ پاداشی است در برابر اعمالی که همواره انجام می دادند. (۲۴) 25 لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥﴾ در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند، نه کلام گناه آلودی، (۲۵) 26 إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿٢٦﴾ مگر سخنی که سلام است و سلام، (۲۶) 27 وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ ﴿٢٧﴾ و سعادتمندان چه بلند مرتبه اند سعادتمندان! (۲۷) 28 فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾ در سایه درخت سدر بی خارند، (۲۸) 29 وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾ و درختان موزی که میوه هایش خوشه خوشه روی هم چیده شده است، (۲۹) 30 وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾ و سایه ای گسترده و پایدار، (۳۰) 31 وَمَاءٍ مَسْكُوبٍ ﴿٣١﴾ و آبی ریزان، (۳۱) 32 وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ ﴿٣٢﴾ و میوه ای فراوان، (۳۲) 33 لَا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣﴾ که پایان نپذیرد و ممنوع نشود، (۳۳) 34 وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾ و همسرانی بلند مرتبه، (۳۴) 35 إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣٥﴾ که ما آنان را با آفرینشی ویژه آفریدیم؛ (۳۵) 36 فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦﴾ پس آنان را همواره دوشیزه قرار داده ایم (۳۶) 37 عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾ عشقورز به شوهران، و هم سن و سال با همسران. (۳۷) 38 لِأَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٣٨﴾ [همه این نعمت ها] برای سعادتمندان [است.] (۳۸) 39 ثُلَّةٌ مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾ گروهی بسیار از پیشینیان، (۳۹) 40 وَثُلَّةٌ مِنَ الْآخِرِينَ ﴿٤٠﴾ و گروهی بسیار از پسینیان، (۴۰) 41 وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾ و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان! (۴۱) 42 فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ ﴿٤٢﴾ در میان بادی سوزان و آبی جوشان [قرار دارند،] (۴۲) 43 وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ﴿٤٣﴾ و سایه ای از دودهای بسیار غلیظ و سیاه، (۴۳) 44 لَا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾ نه خنک است و نه آرام بخش، (۴۴) 45 إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿٤٥﴾ اینان پیش از این از نازپروردگان خود کامه و سرکش بودند، (۴۵) 46 وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ﴿٤٦﴾ و همواره بر گناهان بزرگ پافشاری داشتند، (۴۶) 47 وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾ و پیوسته می گفتند: آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا به راستی برانگیخته می شویم؟! (۴۷) 48 أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾ و آیا پدران گذشته ما نیز برانگیخته می شوند؟! (۴۸) 49 قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ ﴿٤٩﴾ بگو: بی تردید همه پیشینیان وهمه پسینیان، (۴۹) 50 لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿٥٠﴾ برای وعده گاه روزی معین گرد آورده خواهند شد. (۵۰) 51 ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾ آن گاه شما ای گمراهان انکار کننده! (۵۱) 52 لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾ قطعاً از درختی که از زقّوم است [و دارای مایعی جوشان و بسیار بدمزه و بدبوست] خواهید خورد؛ (۵۲) 53 فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾ و شکم ها را از آن پر خواهید کرد، (۵۳) 54 فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ ﴿٥٤﴾ و روی آن از آب جوشان خواهید نوشید، (۵۴) 55 فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ﴿٥٥﴾ مانند نوشیدن شترانی که به شدت تشنه اند؛ (۵۵) 56 هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ﴿٥٦﴾ این است پذیرایی از آنان در روز جزا. (۵۶) 57 نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾ ما شما را آفریدیم، پس چرا [آفرینش دوباره خود را پس از مرگ] باورنمی کنید؟ (۵۷) 58 أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾ آیا از [حالات و دگرگونی های] نطفه ای که در رحم می ریزید آگاه هستید؟ (۵۸) 59 أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾ آیا شما آن را [تا انسانی معتدل و آراسته شود] می آفرینید یا ما آفریننده ایم؟ (۵۹) 60 نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠﴾ ماییم که مرگ را میان شما مقدّر کردیم، و هیچ چیز ما را [در جاری کردن مرگ بر شما] مغلوب نمی کند. (۶۰) 61 عَلَىٰ أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنْشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾ [آری، مرگ را مقدّر کردیم] تا امثال شما را جایگزین شما کنیم و شما را به صورتی که نمی دانید آفرینشی تازه و جدید بخشیم، (۶۱) 62 وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾ و به راستی پیدایش نخستین را [که جهان فعلی است] شناختید، پس چرا متذکّر [پدید شدن جهان دیگر] نمی شوید؟! (۶۲) 63 أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾ مرا خبر دهید آنچه را می کارید، (۶۳) 64 أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾ آیا شما آن را می رویانید، یا ما می رویانیم؟ (۶۴) 65 لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾ به یقین اگر بخواهیم، آن را ریز ریز کرده و خاشاک می کنیم که متأسف و شگفت زده می شوید، (۶۵) 66 إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾ [و می گویید:] مسلماً ما خسارت زده ایم، (۶۶) 67 بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾ بلکه ناکام و محرومیم (۶۷) 68 أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾ به من خبر دهید آبی که می نوشید، (۶۸) 69 أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾ آیا شما آن را از ابر باران زا فرود آورده اید یا ما فرود آورنده ایم؟ (۶۹) 70 لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠﴾ اگر بخواهیم آن را تلخ می گردانیم، پس چرا سپاس گزاری نمی کنید؟ (۷۰) 71 أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ﴿٧١﴾ به من خبر دهید آتشی که می افروزید، (۷۱) 72 أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾ آیا شما درختش را به وجود آورده اید یا ما به وجود آوردنده ایم؟ (۷۲) 73 نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِينَ ﴿٧٣﴾ ما آن را وسیله تذکر و مایه استفاده برای صحرانشینان و بیابانگردان قرار داده ایم. (۷۳) 74 فَسَبِّـحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾ پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی. (۷۴) 75 فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾ پس به جایگاه ستارگان سوگند می خورم، (۷۵) 76 وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾ و اگر بدانید بی تردید این سوگندی بس بزرگ است. (۷۶) 77 إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿٧٧﴾ که یقیناً این قرآن، قرآنی است ارجمند و باارزش؛ (۷۷) 78 فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ﴿٧٨﴾ [که] در کتابی مصون از هر گونه تحریف و دگرگونی [به نام لوح محفوظ جای دارد.] (۷۸) 79 لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾ جز پاک شدگان [از هر نوع آلودگی] به [حقایق و اسرار و لطایف] آن دسترسی ندارند. (۷۹) 80 تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٨٠﴾ نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است. (۸۰) 81 أَفَبِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾ آیا شما نسبت به این گفتار سهل انگاری می کنید [و آن را قابل اعتنا نمی دانید؟!] (۸۱) 82 وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾ و فقط نصیب خود را این قرار می دهید که آن را انکار کنید؟! (۸۲) 83 فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾ پس چرا هنگامی که روح به گلوگاه می رسد، (۸۳) 84 وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾ و شما در آن وقت نظاره گر هستید [و هیچ کاری از شما ساخته نیست!] (۸۴) 85 وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾ و ما به او از شما نزدیک تریم، ولی نمی بینید. (۸۵) 86 فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾ [آری] پس چرا اگر شما پاداش داده نمی شوید [و به گمان خود قیامتی در کار نیست و شما را قدرتی بزرگ و فراتر است؟] (۸۶) 87 تَرْجِعُونَهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿٨٧﴾ آن [روح به گلوگاه رسیده] را [به بدن محتضر] برنمی گردانید، اگر [در ادعای خود] راستگویید؟ (۸۷) 88 فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾ پس اگر [جان به گلو رسیده] از مقربان باشد، (۸۸) 89 فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ ﴿٨٩﴾ [در] راحت و آسایش و بهشت پرنعمت [خواهد بود.] (۸۹) 90 وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩٠﴾ و اگر از سعادتمندان باشد، (۹۰) 91 فَسَلَامٌ لَكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ ﴿٩١﴾ [به او گفته می شود:] از سوی سعادتمندان بر تو سلام باد. (۹۱) 92 وَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ ﴿٩٢﴾ و اما اگر از انکار کنندگان [حقایق و] گمراه باشد، (۹۲) 93 فَنُزُلٌ مِنْ حَمِيمٍ ﴿٩٣﴾ پذیرایی از او با آب جوشان است، (۹۳) 94 وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾ و وارد شدن به دوزخ است. (۹۴) 95 إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ ﴿٩٥﴾ [آنچه درباره این سه طایفه بیان شد،] بی تردید این است همان حقّ یقینی. (۹۵) 96 فَسَبِّـحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾ پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی. (۹۶) سوره قبلی: ۵۵.الرحمن ۵۶.الواقعة سوره بعدی: ۵۷.الحديد ۱.الفاتحة ۲.البقرة ۳.آل عمران ۴.النساء ۵.المائدة ۶.الأنعام ۷.الأعراف ۸.الأنفال ۹.التوبة ۱۰.يونس ۱۱.هود ۱۲.يوسف ۱۳.الرعد ۱۴.ابراهيم ۱۵.الحجر ۱۶.النحل ۱۷.الإسراء ۱۸.الكهف ۱۹.مريم ۲۰.طه ۲۱.الأنبياء ۲۲.الحج ۲۳.المؤمنون ۲۴.النور ۲۵.الفرقان ۲۶.الشعراء ۲۷.النمل ۲۸.القصص ۲۹.العنكبوت ۳۰.الروم ۳۱.لقمان ۳۲.السجدة ۳۳.الأحزاب ۳۴.سبإ ۳۵.الفاطر ۳۶.يس ۳۷.الصافات ۳۸.ص ۳۹.الزمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.الشورى ۴۳.الزخرف ۴۴.الدخان ۴۵.الجاثية ۴۶.الأحقاف ۴۷.محمد ۴۸.الفتح ۴۹.الحجرات ۵۰.ق ۵۱.الذاريات ۵۲.الطور ۵۳.النجم ۵۴.القمر ۵۵.الرحمن ۵۶.الواقعة ۵۷.الحديد ۵۸.المجادلة ۵۹.الحشر ۶۰.الممتحنة ۶۱.الصف ۶۲.الجمعة ۶۳.المنافقون ۶۴.التغابن ۶۵.الطلاق ۶۶.التحريم ۶۷.الملك ۶۸.القلم ۶۹.الحاقة ۷۰.المعارج ۷۱.نوح ۷۲.الجن ۷۳.المزمل ۷۴.المدثر ۷۵.القيامة ۷۶.الانسان ۷۷.المرسلات ۷۸.النبإ ۷۹.النازعات ۸۰.عبس ۸۱.التكوير ۸۲.الإنفطار ۸۳.المطففين ۸۴.الإنشقاق ۸۵.البروج ۸۶.الطارق ۸۷.الأعلى ۸۸.الغاشية ۸۹.الفجر ۹۰.البلد ۹۱.الشمس ۹۲.الليل ۹۳.الضحى ۹۴.الشرح ۹۵.التين ۹۶.العلق ۹۷.القدر ۹۸.البينة ۹۹.الزلزلة ۱۰۰.العاديات ۱۰۱.القارعة ۱۰۲.التكاثر ۱۰۳.العصر ۱۰۴.الهمزة ۱۰۵.الفيل ۱۰۶.قريش ۱۰۷.الماعون ۱۰۸.الكوثر ۱۰۹.الكافرون ۱۱۰.النصر ۱۱۱.المسد ۱۱۲.الإخلاص ۱۱۳.الفلق ۱۱۴.الناس برگرفته از «h p://wiki.ahlolbai .com/i dex.php? i le=سوره_واقعه/متن_و_ترجمه&oldid=131778» رده‌ها: متن و ترجمه سوره هاقرآن دانشنامه اسلامی

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب